Zaz – Dans ma rue

Tweet

Hiç bişey beni onun ettiği kadar mutlu etmiyor. Ama şimdi uzakta benden çok uzakta.

Daha bu sabah gördüm onun tatlı yüzünü biraz buruk, biraz ağlamaklı ama çok güzel, benim Meleğim ki. Şimdi uyuyakaldı çok yorgun pekte iyi bir başlangıç olmamış onun için biraz canı sıkkındı. Moral vermeye çalıştım ama içim buruk, gözlerim arada yaşlanıyor tutamıyorum. Bazen daha fazlası…

Çok özledim şimdiden daha kaç saat oldu gitti bilmiyorum ama çok özledim. Alışkanlıklarımız var 5 buçuk sene olacak 15 gün sonra, değiştiremiyorum ki özlüyorum ne yapsam da.

İçim kötü oluyor uzakta diye ama yinede bir yandan mutlu olmaya çalışıyorum çünkü çok seviyorum her şeyden çok sevildiğimi biliyorum mutlu olmak için başka sebep lazım değilde özlem hep daha ağır basıyor oda bana koyuyor.

Bu gün hiç tanımadığım ama mutlu olmaya çok inandığını kanseri yenmek için nasıl uğraştığını gördüğüm biri vefat etmiş. Hiç tanımadığınız biri vefat ettiğinde üzülür mü insan. Bana çok dokundu. Değer bilmediğim için her şey yolundayken bile mutlu olmak yerine hep önüne başka şeyleri getirdiğim için.

Öyle yazılarını okudum ki durup kendime şunu söyledim sen ne yaşadığını sanıyorsun ki. Bu yazıyı yazmadan önce hayatın mutlu olmak olduğunu düşünmeye çalışıyordum. Şimdi fark ettim ki aslında hepsi bu hayatın güzelliği mutluluğu.

Ah be abi güçlü olmak istemiyorum biliyor musun hemde hiç istemiyorum. İçimin ağlamasından arada bir dışa gözyaşı olarak vurmasından yoruluyorum. Saklamak istemiyorum özlüyorsam da ağlıyorum sayılı gün sonra kavuştuğumda da ağlamayı bırakıp sevinçten gözlerim parlayacak yuvalarından fırlayacak. Hiç tekrarlanmayacak bir özlem gibi. En fazla 1 hafta ama sonra aramızda yine günler olacak. Zor olacak ama olacak her şey güzel olacak.

Vefat eden güzel insanda bunu başarmaya çalışmış eminim biliyor ki benim gibi bir çok kişiye çok şey kattı. Yazdıklarıyla katmaya da devam edecek. O tanımadığım örnek ve güzel insan Davut Topcan..